HEEMKUNDIGE KRING DRONGHINE
 

 

U bent nu hier: Home
Heemkundige kring Dronghine vzw
 

terug naar Drongenaars

 

Drongense volksfiguren

Hilaire Grootaert 

15 maart 1881 – 9 oktober 1945

 

Hilaire Grootaert was een telg uit een Drongense ondernemersfamilie die vooral actief was in de productie van scheidkundige producten. Na zijn humaniorastudies ging hij in de cristalsodafabriek van zijn vader Aimé werken. Hij begon er zelf met de productie van kleurstoffen. In 1910 trok hij naar Amerika om zich te vervolmaken in de kleurenchemie.

Na zij terugkeer brak de oorlog uit en hij trok als vrijwilliger naar het front. Toen hij zwaar gewond werd door  een schot in de borst, werd hij door medesoldaat Jozef Van Severen gered van het slagveld. Later zal Van Severen het eerste personeelslid van zijn bedrijf worden.


In 1919 start Grootaert de kleurfabriek Le Cygne op de hoek van de Statiestraat (nu Drongenstationstraat) en de Schuyterstraat (nu A. Catriestraat). Het bedrijfslogo is een ontwerp van zijn buur Domien Ingels.
Hier werden tot in 1990 kleurstoffen voor de verf- en papiernijverheid geproduceerd. Een van de bekendste producten was de “blanc-fixe”, een verfpoeder op lijmbasis, oplosbaar in water.
In de topjaren bedroeg de totale productiecapaciteit  750 ton. Le Cygne had een quasi monopolie op de levering van verven voor  wegmarkeringen.
Van bij de start van het bedrijf werd veel belang gehecht aan goede marketing en publiciteit. Zo nam de kleurfabriek deel aan de wereldtentoonstellingen van 1930, 1935 en 1939. Daardoor genoot het bedrijf bekendheid tot ver buiten de eigen landsgrenzen. Het had afnemers in alle uithoeken van de wereld.

Hilaire Grootaert  stelde in de topjaren van de kleurfabriek een veertigtal arbeiders en bedienden tewerk. In de loop van het 71-jarig bestaan van het bedrijf werden 334 personeelsleden ingeschreven voor een kortere of langere periode al naargelang de economische toestand.

Als fabrikant genoot Hilaire Grootaert veel aanzien in Drongen. Net zoals zijn vader werd hij ook schepen van de gemeente van 1939 tot 1941 en van 1944 tot zijn dood in 1945. Na zijn dood werd het bedrijf verder geleid door zijn echtgenote Alice Vandegehuchte.

Van de oorspronkelijke kleurfabriek zijn nog een deel van de oorspronkelijke gebouwen bewaard gebleven. Er zijn nu enkele bedrijven en een tentoonstellings- en evenementenhal in gevestigd .

 

Meer over Hilaire Grootaert en de 'kleurenfabriek' vindt je in ons jaarboek 1991 op blz 126-171

 

terug naar Drongenaars

 


Julien Pauwels

21 november 1929 - 27 juli 2007

 

Julien Pauwels werd in 1929 geboren in de Gentse Brugse Poortwijk maar groeide sinds de jaren vijftig op in Drongen. Ter gelegenheid van de eerste editie van de Kunst- en Folkloremarkt van Drongen in 1972 trok hij het uniform aan van een “champetter uit 1910” om als belleman de grote Drongenkermis “officieel” te openen. Hij nam plaats op de pui van het stadhuis, zwaaide zijn bel als een kwispel over de rond hem verzamelde menigte en begon na een drievoudig “OOOOYEEEE” het publiek te vertellen dat de eerste Drongense kunstmarkt geopend was en wat er zoal allemaal te beleven viel. De traditie van “het gesproken parochieblad in een dorp van ongeletterden” werd daarmee letterlijk weer tot leven “geroepen”.

Na de fusie was het al snel de taak van de belleman om ook de Gentse Feesten “in te luiden”.  In 1984 werd de "ORDE VAN DE BELLEMAN" opgericht onder zijn impuls.

Vanaf 1988 kreeg deze figuur zelfs officieel de titel van “stadsomroeper. In die hoedanigheid nam hij deel aan het eerste wereldkampioenschap voor Bellemannen en was hij de enige deelnemer van het Europese Continent. Hij werd er verkozen als sympatiekste Town Crier van alle deelnemers.
 Na een zware heelkundige ingreep moest Julien Pauwels in 2007 stoppen met het uitroepen van berichten en kon hij zich slechts verder inzetten tot het begeleiden van kleine groepen bezoekers aan zijn stad Gent. Hij overleedt aan een slepende ziekte op 27/07/2007 tijdens een vakantie in Noorwegen.

 

 

terug naar Drongenaars

 


Walter Godefroot

2 juli 1943 -

 

Walter Godefroot werd geboren op 2 juli 1943 als zoon van ex-renner Urbain Godefroot, woonachtig in de Peperstraat (nu Adolf Petitstraat). Na zijn lagere school volgt hij volgt hij een opleiding als schrijnwerker in de Stedelijke Jongensvakschool aan de Martelaarslaan in Gent. Sportief kon hij zich uitleven  in de turnvereniging Sterk en Lenig en hij liet zich af en toe al eens opvallen tijdens een straat- of veldloop.

 

De wielercarrière van Walter begon in augustus 1958 met een koers voor ‘onderbeginnelingen’ in Zevergem, waar hij ondanks een reeks tegenslagen een zevende plaats behaalt.  Meteen had hij de smaak te pakken en nog datzelfde seizoen fietste hij zich meermaals in de prijzen en behaalde hij een zege in de laatste koers van het seizoen in Vinderhoute. Vanaf 1959 nam vader Urbain als begeleider en verzorger de wielerloopbaan van Walter in handen. De successen bleven elkaar opvolgen en al vlug werd in café Cambrinus een supportersclub opgericht die in een mum van tijd honderden leden telde.

 

Bij de nieuwelingen en de liefhebbers meet hij zich in talrijke wedstrijden met roemruchte tijdgenoten als Willy Planckaert, Herman Van Springel en Eddy Merckx. Als liefhebber behaalde hij in 1964 op de Olympische Zomerspelen in Tokio de bronzen medaille in de wegwedstrijd

Van 1965 tot 1979 kende hij als profwielrenner talrijke successen in zowel klassiekers als meerdaagse wedstrijden. Omwille van zijn verbetenheid en doorzetting,  verwierf hij in het peloton de bijnaam 'De Vlaamse Bulldog'.

 

Na zijn profcarrière werd hij vooral bekend als de voormalige teammanager T-Mobile en ploegleider bij team Astana tot 2005.
Sindsdien werd zijn wielerzaak ‘Fietsen Godefroot’ aan de Xavier De Cocklaan te Deurle zijn uithangbord. De zaak is nog steeds het trefpunt van menig wielrenner en wielertoerist.

 

Walter Godefroot fietst tijdens zijn wielerloopbaan een indrukwekkend palmares bij elkaar. Hieronder een overzicht van zijn belangrijkste prestaties:

2 x 1e in Dwars door Vlaanderen/Dwars door België (1966, 1968)

2 x 1e in Nationaal Kampioenschap, Op de weg, Elite, België (1972, 1965) 
2 x 1e in Ronde van Vlaanderen (1968, 1978)

1e in Gent - Wevelgem, Wevelgem (1968) 

1e in Scheldeprijs, Schoten (1969)  )  

1e in Liège - Bastogne - Liège, Liège (1967)  )  

2 x 1e in Bordeaux - Paris, Paris (1969, 1976)

1e in 3e etappe Ronde van België, Oostende (1966  

1e in Puntenklassement Tour de France, Paris (1970) 

9 x ritwinst in Tour de France (1967¸ 1968, 1970, 1971, 1972, 1973)
1 x ritwinst in Giro d'Italia (1970)
2 x ritwinst in Vuelta (1971)  

 

Meer over Walter Goodefroot vindt je in ons jaarboek 1994 op blz 11-18

 

Meer informatie over de sportieve prestaties van deze dorpsgenoot vind je op deze website

 

terug naar Drongenaars

 


Raoul Van den Heede

7 november 1924 - 263 februari 1999

 

Werd Geboren op 7 november 1924 in Gent.

Tijdens zijn lager onderwijs wint hij,aangemoedigd door zijn tekenmeester (beeldhouwer Piet Eckers) twee internationale wedstrijden voor kinderaquarellen in Mexico en Engeland.

In 1939, op zijn vijftiende, sterft zijn moeder en breekt de eerste wereldoorlog uit.

 Hij wordt gedeporteerd en tewerkgesteld als metaalarbeider aan de Tsjechische grens .Bij zijn tweede vluchtpoging wordt hij na een tocht van 800 km in de Lüneburger Heide bevrijdt door het derde leger van generaal Patton.

 

Na  zijn terugkeer naar België begint hij te tekenen en schilderen. Hij komt in contact met Leon De Smet, Hubert Malfait, Albert Savereys en Karel De Bondt die hem stimuleren om schilderkunst te studeren.In 1960 behaalt hij zijn eerst prijs en in 1961 zijn eerste tentoonstelling in de Gentse Koninklijke Kunst- en Letterkring.

 

In 1966, na de dood van zijn vader voor wie hij de zorg opnam, verlaat hij Gent en vestigt zich in een hoevetje in de Doornplasstraat.De eerst jaren gaat het hem niet voor de wind, maar na enkele jaren vinden de kopers hun weg naar zijn atelier.
Afgezien van een aantal tentoonstellingen leeft hij het leven van alledag en deelt hij zijn bestaan alleen met zijn schilderkunst.  De zwijgzame eenzaat ontwikkelde gaandeweg een heftige en getormenteerde stijl.

 

Na een hartinfarct en een verblijf in het ziekenhuis woont hij tijdelijk in Sint-Denijs-Westrem.  Hij vindt zijn laatste onderkomen in rusthuis Leiehome in Baarle.Raoul  Van den Heede sterft aan een beroerte op 26 februari 1999.

 

 

Meer over Raoul Van den Heede vind je in ons jaarboek 2000 op blz. 83 - 95. 

 

terug naar Drongenaars